Kiedy SVD rozpoczynalo swoja nowa misje w diecezji Mananjary, na Madagaskarze w 1989, to wowczas pierwszym celem byla obecnosc w buszu, aby rozpoczac klasyczna pierwsza ewangelizacje. Z czasem liczba misjonarzy Werbistow wzrosla i bylismy wiecej niz polowa ksiezy na cala diecezje.

Rownoczesnie powierzono nam Centrum Katechetyczno-Biblijne, a w 1998 roku otworzylismy Dom Regionalny SVD w miescie Mananjary. Mimo iz  nasza obecnosc w miescie Mananjary stala sie bardziej wyrazna, to jednak nie mielismy bezposredniego oddzialywania na spolecznosc tutaj z braku oparcia w konkretnej parafii. Dla mnie osobiscie bylo to nienormalne, iz bedac wiekszoscia w diecezji nie mamy zakorzenienia w sercu diecezji. Zatem z naszej strony zaczelismy rozmowy i starania o mozliwosci zalozenia parafii  typowo werbistowskiej w miescie Mananjary.

Za poprzedniego Biskupa Xavier Tabao idea juz sie pojawila jednak SVD nie byla gotowa, albo okolicznosci nie sprzyjaly. Dopiero z nastaniem nowego Biskupa Jose-Alfredo idea wyklarowala sie i rozpoczelismy smielej o tym mowic nowemu Biskupowi.  Kiedy Biskup Jose –Alfredo poprosil SVD o przejecie tymczasowo duszpasterstwa w katedrze w Mananjary w 2002 to wowczas mielismy mocniejszy argument, aby poprosic o parafie w miescie. Dobrze sie zlozylo, ze terytorialnie region przyszlej parafii SVD wchodzil w zakres oddzialywania Katedry.

W ten sposob posrednio od kilku lat zaczelismy duchowo przygotowywac dzielnice Mahatsinjo, aby kiedys stala sie niezalezna parafia SVD.  W dzielnicy Mahatsinjo, ktora lezy lekko na skraju miasta Mananjary, poprzedni Biskup Xavier Tabao postawil wielki krzyz z betonu. Od tego czasu tutaj gromadzili sie chrzescijanie na wielkie okazje, aby modlic sie pod Krzyzem. Na miejscu byla juz malutka kaplica. Kiedy bylem Rektorem w Domu regionalnym SVD w Mananjary, to niekiedy pomagalem w animacji duszpasterskiej w miescie, a w tym rowniez i tej dzielnicy.

Kilka razy proszono mnie o kazania i animacje z okazji wielkich wydarzen celebrowanych wlasnie tutaj pod Krzyzem. To wowczas zachecilem chrzescijan, aby postarali sie o upiekszenie terenu, o przenieniesienie kilkunastu chat malgaskich, o przeniesienie zagrody wolow itp. Niepasowalo to do calej scenerii.Posrodku tego rozgardiaszu krzyz, a kilka metrow od niego zagroda wolow…

Nasz wspolbrat O. Pius, a obecny Regional byl wowczas proboszczem Katedry i to on zaangazowal sie na calego, aby uporzadkowac teren i przysposobic do scenerii kultu religijnego. Dzisiaj teren wyglada bardzo sympatycznie, z dziesiatkami drzew i krzewow, z droga krzyzowa okalajaca teren, z lawkami z betonu przed krzyzem, z nowa powiekszona kaplica i wymodelowanym terenem pod przyszly kosciol. Krzyz ktory stoi posrodku placu, na lekkim wzgorzu  i « blogoslawi » wszystkich rybakow ktorzy wracaja z Oceanu po polowie. Krzyz jest widoczny z dali wod morza i taki cel przyswiecal Biskupowi Tabao. 

W swieto Chrystusa Krola 21 XI 2008 po kilku latach przygotowan i animacji doszlo w koncu do oficjalnego otwarcia nowej Parafii SVD w dzielnicy Mahatsinjo. W sklad Parafii weszlo kilka wiosek polozonych w poblizu tj. Tsaravary, Ambaro i Marovay. Parafia nosi imie Chrystusa Krola. W wieczor poprzedzajacy swieto poproszono mnie o animowanie Adoracji Najswietszego Sakramentu na otwartej przestrzeni, pod Krzyzem. Sporo nowych parafian gorliwie trwalo ze mna na modlitwie do polnocy proszac o blogoslawienstwo dla nowej wspolnoty, nowego Kosciola.

W niedziele Chrystusa Krola wiekszosc chrzescijan z Mananjary wziela udzial w uroczystej celebracji i otwarciu nowej Parafii SVD. Oficjalnie proboszczem zostal mianowany O. Alex Dhae, svd z Indonezji, ktory nalezy do pierwszych Werbistow przybylych na Madagaskar. Na znak mianowania go Proboszczem otrzymal ksiegi chrztu i slubow, gdyz kluczy do nowego kosciola jeszcze nie bylo. Otoz wlasnie w tym dniu Biskup polozyl kamien wegielny pod nowy kosciol, ktory postawiony zostanie tuz przy Krzyzu. Kosciol rowniez bedzie w przyblizonej formie krzyza.  Dla uswiecenia tak wielkiego wydarzenia po komunii swietej nastapila procesja z Najswietszym Sakramentem wzdluz trasy nowo stworzonej drogi krzyzowej.

To wlasnie przy Kosciele gdzie stoi wielki Krzyz na pewno ta sceneria drogi krzyzowej dopelnia ten pejzaz religijny. Ludzie od poczatku chetnie tu przybywaja na osobista modlitwe, bowiem miejsce pomaga w skupieniu i zamysleniu. Sila faktu nowa Parafia stanie sie swego rodzaju sanktuarium Krzyza Sw.  Wszystkie te oficjalne akty dzialy sie ku wielkiej radosci i dumie nowych parafian. To oni aktywnie wlaczyli sie w organizowanie tego swieta tj. liturgii, spiewow, dekoracji i oczywiscie rodzinnego posilku. Jak chciala tradycja malgaska na wielka okazje wol musi pasc. I padly, nawet dwa ! Oficjalni goscie i zaproszeni spozywali wraz z Biskupem, a reszta ludu Bozego spozywala swoj ryz przyniesiony z domu. Kazdy usiadl gdzie mogl na placu pod Krzyzem i delektowal sie duchem jednosci i radosci wspolnoty chrzescijanskiej.  Jednak na tym nie koniec. Po modlitwie i posilku przyszedl czas na folklor, ktorego nie moze zabraknac w swietowaniu malgaskim.

Zatem roznej masci i roznego wieku grupy spiewacze dolozyly staran, aby swieto bylo « masaka » czyli w kazdym wymiarze przygotowane i przezyte. O te wystepy nie trudno. Kazdy czuje sie wolny i chetnie doklada swojej czastki do swiatecznego nastroju. Tak wiec nowa parafia ustanowiona. Nadszedl czas budowania w duchu i prawdzie z pomoca Ducha Swietego.

O. Zdzislaw Grad,SVD-misjonarz z Madagaskaru, 21 XI 2008