11 stycznia 2009 zostalem zaproszony, aby uczestniczyc w uroczystosci zamkniecia Jubileuszu 25 lecia  Centrum Katechetyczno-Biblijnego w Mananjary. Zaproszenie nie bylo bez przypadku bowiem misjonujac w diecezji Mananjary, kilka ladnych lat bylem Dyrektorem tegoz Centrum tworzac od podstaw jego struktury i model formacji. Bedac proboszczem dystryktu Pangalana w latach 1993-2000 rownoczesnie bylem odpowiedzialnym za formacje okolo 500 katechistow z calej diecezji. Piekny to byl czas, czas tworzenia rzeczy nowych. Osobiscie bardzo powaznie pojmowalem role tegoz Centrum jako serce diecezji w scislym sensie.

Za moich czasow nie mielismy zbyt wiele srodkow, sprzetu i mozliwosci, ale byl zapal i entuzjazm tworzenia. Wowczas to wraz z ekipa formacyjna Centrum zdecydowalem sie na pewne zmiany. Dotyczylo to glownie modelu formacji, a wiec programu i przedmiotow jakie katechisci powinni w minimalnym stopniu opanowac. Kladlem duzy nacisk na praktyke, a wiec sposob gloszenia kazan i przeprowadzania katechezy. Podzielilismy wowczas katechistow na 4 klasy i w zaleznosci od poziomu otrzymywali wyzszy stopien. Zmienilismy rowniez czas trwania sesji formacyjnej. Od tego czasu katechisci przybywali na jeden miesiac wraz z rodzinami i kompletna rodzina brala udzial w odpowiedniej formacji. 

W czasie wolnym od sesji w Centrum ekipa formacyjna udaje sie do dystryktow w buszu, gdzie na miejscu przeprowadza sie sesje szkoleniowe. Formacja katechistow to rzecz wielkiej wagi. Bez nich niesposob ewangelizowac skutecznie w buszu, gdzie obecnosc misjonarza jest sporadyczna. Do ekipy Centrum Katechetycznego naleza tzw. katecheci, tj. albo Siostry zakonne albo laicy, ktorzy przeszli odpowiednie przygotowanie dla formowania katechistow. 

Dzisiaj po kilku ladnych latach Centrum wyglada naprawde ladnie, z kilkoma budynkami i otoczeniem drzew i ogrodem jest miejscem wlasciwym na skupienie, modlitwe i formacje. Dzisiejszy stan to owoc wysilku kilku wspolbraci SVD, ktorzy przejmowali stopniowo funkcje Dyrektora. Nie mozna pominac obecnosci wspolnoty Siostr Jeanne Delanoue, ktore zamieszkuja na terenie Centrum zapewniajac codzienne jego funkcjonowanie. Jako Werbisci staramy sie promowac apostolat biblijny, dlatego w oficjalnej nazwie Centrum umiescilem slowo Biblia i odtad osrodek nosi nazwe Centrum Katechetyczno-Biblijne « Betlejem » Mananjary. Nazwa « Betlejem » nie jest przypadkowa. Fundatorzy Centrum dobrze to wymyslili, bowiem tutaj rodza sie do ewangelizacji nowi glosiciele Slowa Bozego.

W czasie roku 2008 odbylo sie kilka uroczystosci z okazji Jubileuszu a zamkniecie nastapilo wlasnie 3 stycznia 2009. Uroczysta msza swieta miala miejsce w katedrze pod przewodnictwem Ks. Biskupa. Nas trzech bylych Dyrektorow Centrum postawiono w centralnym miejscu tj : O. Salasa z Argentyny, O. Grada z Polski i O. Sebastiana z Indii. Zabraklo O. Tote Wae z Indonezji, ktory udal sie na wakacje. On jako pierwszy werbista przejal Centrum po Misjonarzach MEP ( Misjonarze zagraniczni z Paryza ). W czasie mszy ekipa katechetow i katechistow brala udzial w tancach liturgicznych, bowiem to ich swieto. Po komunii swietej zwyczajem malgaskim jest tzw. taniec dziekczynny. Dalem sie porwac bowiem wypadalo ukazac radosc i wdziecznosc Bogu za to ze czyni nas swoim narzedziem w dziele ewangelizacji i zbawienia ludzi. Wierze, ze wiele dobrego przewinelo sie przez te 25 lat sluzby Centrum Katechetyczno-Biblijnego.

Po mszy swietej udalismy do Centrum,ktore z okazji Jubileuszu zostalo odnowione, 4 budynki otrzymaly imione 4 Ewangelistow a na szczegolna pamiatke postawiono na placu mala grote Matki Bozej. W obecnosci ks. Biskupa z Mananjary, Jose-Alfredo umieszczono pamiatkowa tablice i poswiecono grote. Figura Matki Bozej byla niesiona przez Ekipe Centrum i umieszczona w grocie. Dzien byl piekny i goracy. Wydarzenia te utrwalalem na kliszy fotograficznej bowiem to juz historia.

Na uroczystym i radosnym posilku z okazji Jubileuszu zgromadzilo sie kilkaset osob. Centralnym momentem bylo poblogoslawienie i podzielenie wielkiego torta jak widac na zdjeciu. Nasza trojka dyrektorow wraz z Siostrami tnie i dzieli ciasto slowem zawolania, aby « Slowo stalo sie cialem, w kazdym z nas.. 

O. Zdzislaw Grad,SVD-misjonarz z Madagaskaru

;