W drugim tygodniu maja 2009 na kilka dni do Mananjary zjechali sie wszyscy Werbisci pracujacy na Madagaskarze, aby wspolnie zastanowic sie nad calosciowym rozwojem naszej misji tutaj na Czerwonej Wyspie. W tym roku mija dokladnie 20 lat kiedy pierwsza grupa Werbistow pochodzacych z Indonezji postawila kroki na terenie nowej misji. Przyjechali w trojke i zaczeli zakladac nowa misje wlasnie w diecezji Mananjary.

W Mananjary po kilku latach postawilismy Dom Regionalny i z tego tytulu po dzis dzien wiekszosc ogolnych spotkan odbywa sie wlasnie tam. Nie mniej jednak po 20 latach sytuacja i atmosfera wspolnoty znaczaco sie zmienila. Jest nas po prostu wiecej, bo okolo 20 i obecnie pracujemy rowniez poza diecezja Mananjary. Wspolnota zaczela bardziej reflektowac w kategoriach Regionu jako calosci, a nie tylko poszczegolnych misji. To moim zdaniem naturalny znak rozwoju i dojrzewania wspolnoty Regionu.

Na dzien dzisiejszy jako Werbisci pracujemy w diecezji Fianarantsoa i tam znajduje sie Dom Formacyjny pod wezwaniem Sw. Jozefa Freinadementza,SVD. Nastepnie od dwoch lat tworzymy nowa misje w stolicy Madagaskaru, Antananarivo. Tutaj czeka nas organizowanie nowej Parafii pod wezwaniem Slowa Bozego. Od ponad roku zaczelismy rowniez nowa misje w diecezji Ambatodrazaka, 300 km na polnoc od stolicy. Ten rozwoj ma swoje plusy i minusy, gdyz nadal nie starcza nam personelu i wspolbracia w diecezji Mananjary w takich dystryktach jak Mahavoky czy Pangalana oraz czesciowo Vohilava musza pracowac w pojedynke. Z powodu rozwoju calosciowej misji SVD na Madagaskarze doszlo do podzielenia naszego Regionu na Polnoc i Poludnie. Dystrykt Poludniowy to Mananjary i Fianarantsoa, dystrykt Polnocny to Antananarivo i Ambatodrazaka.

Ten stan rzeczy widzialnie wplynal na dynamike i charakter animacji Regionu jako calosci. Z pewnoscia jest to bogactwo kiedy dochodzi do wymiany doswiadczen z roznych terenow misyjnych. Do wielkiego spotkania juz nie dochodzi tak czesto jak kilka lat temu. To spotkanie regionalne w dniach 6-8 maja tego roku mialo swoja wartosc dla umocniena naszych werbistowskich wiezi.

W dniu 6 maja o 8.30 nasze spotkanie rozpoczelismy uroczysta celebracja Slowa Bozego na zewnatrz Domu Regionalnego w Mananjary, tj. przy Grocie Matki Bozej postawionej w roku 2000 na znak Jubileuszu. Tutaj kilka minut sluchalismy Slowa Bozego i modlilismy sie za caly misyjny swiat i jego potrzeby za wstawiennictwem Maryi Krolowej Ewangelizacji. Po czym procesyjnie udalismy sie do sali obrad. Tutaj na nowo modlitwa i wezwanie Ducha Swietego, aby wspomagal nas w nadchodzacych obradach. Ojciec Pius, regional uroczyscie odczytal Prolog Ewangelii Sw. Jana, ktory jest fundamentalnym tekstem duchowosci Zgromadzenia Slowa Bozego. Po czym Biblia zlozona zostala na uroczystym miejscu w centrum sali obrad.

Slowo wstepne Ojca regionala otwarlo nasze spotkanie. Krotko przebiegl historie naszej misji i nasze zaangazowania na przestrzeni 20 ostatnich lat. To taki maly nasz Jubileusz w tym 2009 roku. Wskazal na wyzwania i przemiany jakie dokonywaly sie z biegiem lat, problemy jakie nam towarzyszyly i rozwoj poszczegolnych misji. Z kolei przeszlismy do sprawozdan wszystkich naszych dystryktow (obszernych terenow objetych bezposrednia ewangelizacja w buszu), parafii, apostolatow, formacji, sytuacji ekonomicznej Regionu itd. W sumie zabralo nam to wiekszosc czasu poswieconego na nasze spotkanie. Po raz kolejny wyszedl problem braku personelu dla wzrostu naszego zaangazowania. Nadal niesposob poswiecic osobno konkretne osoby do zajmowania sie wylacznie konkretnym apostolatem typu na przyklad biblijnego, komunikacji, sprawiedliwosci i pokoju czy animacji misyjnej. Poki co ci sami wspolbracia musza laczyc wiele apostolatow co ewidentnie wplywa na jakosc ich zaangazowania.

Dzielismy sie naszymi nowymi wyzwaniami spowodowanymi nowymi misjami w stolicy Antananarivo czy diecezji Ambatodrazaka. To nowe misje pozbawione wystarczajacego zaplecza dla rozwiniecia skrzydel. Czy to w stolicy czy na polnocy w Ambatodrazaka jest pilna potrzeba budowy Kosciola czy Domu misyjnego. To jako punkt wyjscia. Przy obecnym kryzysie finansowym problem jest nie maly. W dziedzinie formacji powialo optymizmem bowiem az 7 klerykow udaje sie do Afryki na studia teologiczne. Wpierw przejda nowicjat, czesc w Ghanie, czesc w Kongo. Tego roku mamy pierwszego malgasza, Alberta wyswieconego na kaplana. To wielka radosc i dobry znak. Jednak formacja jako taka jest ciaglym wyzwaniem. Dzieki Bogu Dom formacyjny we Fianarantsoa istnieje i rozwija sie dobrze.

Nadal sercem naszego zaangazowania misyjnego na Madagaskarzez jest Region diecezji Mananjary. Nasza obecnosc tutaj byla od poczatku i po dzis dzien kontynuujemy pierwsza ewangelizacje w dystryktach Vohilava, Mahavoky i Mananjary. Z raportow poszczegolnych wspolbraci wynika, ze obecny czas jest czasem laski i owoce naszej sluzby sa widoczne golym okiem. Z pewnoscia tam, gdzie wklada sie serce Duch Sw. bardziej rowniez blogoslawi. Liczna chrzescijan wzrasta w wszystkich regionach, nadchodzi czas, aby isc dalej i glebiej w naszej posludze.

Kuszac sie na jakis ogolna synteze mozna powiedziec, ze po 20 latach naszej obecnosci na Madagaskarze sa owoce i to bardzo zauwazalne. Powiedzialbym osobiscie, ze ta nasza misja jest « wdzieczna » i jeszcze bardzo klasyczna. Nowe formy ewangelizacji otwieraja sie i sa konkretne perspektywy, ale potrzeba personelu. « Nie ma misji bez misjonarzy ». Stad dzielac sie ogolna wizja naszego misyjnego Regionu na Madagaskarze zapraszamy nowych robotnikow do winnicy Panskiej.

O. Zdzislaw Grad, SVD –Madagaskar, 02.08.09